Sorry, the comment you entered is too long. Please shorten it.
You didn't enter anything. Please try again.
Sorry, we can't add your comment right now. Please try again later.
To add a comment, you need permission from your parent. Ask for permission
Your parent has turned off comments.
Sorry, we can't delete your comment right now. Please try again later.
You've exceeded the maximum number of comments that can be left in one day. Please try again in 24 hours.
Your account has had the ability to leave comments disabled because our systems indicate that you may be spamming other users. If you believe that your account has been disabled in error please contact Windows Live support.
Complete the security check below to finish leaving your comment.
The characters you type in the security check must match the characters in the picture or audio.
To add a comment, sign in with your Windows Live ID (if you use Hotmail, Messenger, or Xbox LIVE, you have a Windows Live ID). Sign in
Kapına geldim, ölümle geldim… Eli boş, kalbi kara, yüzü kara geldim.
Dünya avuttu beni, oyaladı, eğlendirdi. Türlü ziynetiyle kendine çekti. Ben de daldım ona, unuttum seni, unuttum kendimi, unuttum öleceğimi…
Ama bak şimdi ölüm geldi, buldu beni…
Kimse etmedi bana, kendimin ettiğini… Ben kimseyi değil, ancak kendimi kandırdım. Şeytana uydum, nefsime kandım. “Ebedî yaşayacaksın!..” diye kendimi inandırdım. Yarına dâir ne planlar yaptım, ne hülyalara daldım.
Ancak bir akşam, güneş kızıl eteklerini daha toplamamıştı ki, çalındı kapım…
Oysa daha yapacak ne çok işim vardı, tadacak ne kadar lezzet, gezecek ne çok yer, toplayacak ne kadar güzellik vardı.
Elimde neler vardı, neler… Ama hiçbiri yetmezdi. Gözüm hep başkalarınınkine kayar dururdu.
Lâkin gözüm şimdi kendi yaptıklarına sâbitlendi.
Meğer ne kadar az iyilik yapmışım, ne kadar da az başkalarını düşünmüşüm. Hayatımı ne kadar da gafletle geçirmişim. Gençliğimi, zindeliğimi, gücümü, kuvvetimi, aklımı, zekâmı ne kadar da boş yere heder etmişim.
Artık nâfile… Geçen geçiyor, giden dönmüyor.
Pişman olasım geliyor, ama artık o da nâfile… Ölüm geldi, hayat bitti. Son perde indi ve gerçek hayat başladı. Benim yazdığım, kurgusunu yaptığım, sahneye koyduğum ve şimdi izleyeceğim hayat!..
“Keşke”si olmayan, gizlisi olmayan, dönüşü olmayan, müsveddesi olmayan hayat!..
Kapına geldim, ölümle geldim… Öldüm de geldim. Eli boş, kalbi kara, yüzü kara geldim.
1-Trebuie sa iti zic un secret...citeste 5 2-Esti grabita?...citeste 8 3-Esti foarte curioasa, nu-i asa?..citeste 9 4-Deci e asa....cred k e mai bine sa citesti 16 5-Eu nu am curaj,asa k citeste 17 6-Mi-ar placea sa-ti povestesc,dar e mai bine sa citesti 16 7-Iti povestesc,dar...citeste 2 8-E asa de simplu...asa k citeste 4 9-Nu fii nervoasa,e simplu...citeste 18 10-Inka nu, dar citeste 19 11-Ai obosit? relaxeaza-te...citeste 13 12-Deci am zis k....citeste 3 13-Esti foarte aproape de a afla...citeste 20 14-Psiu!!!hi5 tau e super tare!!! 15-Esti nervoasa?...citeste 6 16-Tu ink nu ti-ai dat seama,asa-i?....citeste 12 17-Ah!!!Mi-e rusine....citeste 7 18-Nu stiu dak o sa intelegi....citeste 10 19-Citeste 11 cu calm si o sa stii... 20-Acuma iti povestesc..citeste 14 dar foarte incet..ok